جام شهود کتاب «جام شهود» توسط محمد لک علی آبادی نگارش و انتشارات هنارس آن را منتشر کرده است. مجموعه کتابهای «طریق عرفان» به شرح سیره عملی علمای اسلام می پردازد . کتاب «جام شهود» پنجمین کتاب از این مجموعه نفیس «طریق عرفان» است که به شرح سیره عملی آیت الله امام خمینی (ره)پرداخته است. شاید مجموعه های زیادی در این زمینه کار کرده باشند و کتاب های بیشماری را در مورد علما بخوانید، اما دقت و نگاه ریزبینانه مولفین این کتاب، ظرائفی تازه و نگاهی نو را به شما منتقل خواهد کرد.

فروشنده کتابفر
  • رده سنی بزرگسال
  • شابک 978-600-5946-01-7
  • تعداد جلد 1
  • موضوع اخلاقی تربیتی
  • ناشر هنارس
  • نویسنده محمد لک علی آبادی
  • تعداد صفحه 142
  • قطع رقعی
  • نوع صحافی شومیز

محصولات مشابه

در حال بارگذاری ...

نقد و بررسی اجمالی

کتاب «جام شهود» دارای فصل­ها و بخش­های زیر است:

مروری کلی بر زندگی نامه امام خمینی(ره)

سیره عملی، عرفانی حضرت امام خمینی (ره)

شرح سیره ی عرفانی امام خمینی در پیوند عرفان و سیاست

بحثی کوتاه در باب ولایت فقیه

حلمات و مطالب علامه طهرانی (ره) در باب توحید

 

 

 

 

بخش­هایی از این کتاب را می­خوانیم:

 

«عدالت، روحیه و نیرویی است که همواره متعادل عمل می‌کند و مطابق حق و واقعیت پیش می‌رود و حق هرکسی را به وی می‌دهد و جلو احساسات نفع‌طلبانه­ی شخصی یا انتقام­جویی و بدخواهی و یا رفتار برابر سلیقه و میل خود را می‌گیرد و در یک کلمه، تابع حق و قانون است». عالمان مسلمان بیش از بحث در مورد عدالت اجتماعی، ‌به عدالت شخصی و فردی عنایت داشته و در این زمینه نیز بر عدالت شخصی حاکم تأکید مضاعف کرده­اند. مصداق­های توجه به عدالت فردی از تعاریفی که ارائه شده، پیداست. همچون تعریف عدالت به اعتدال قوای شهویه، غضبیه و عقلیه، استقامت بر شرع و طریقت اسلام، داشتن مروت و مردانگی که مروت به معنای سازگاری با هنجارهای اجتماعی و سرپیچی نکردن از آن است.

عدالت اجتماعی بدون عادل بودن مجری یا مجریان آن ناممکن است و شخص ناعادل هم در ایجاد جامعه‌ای عدل­محور، ناتوان است. علمای مسلمان بر این باورند که حاکم مسلمان، الگوی جامعه است و براین اعتقادند که مردم، پیرو فرمانروایان خود هستند و اگر آنان، دادگرانه عمل کنند، شهروندان نیز عدالت را پیشه­ی خویش می‌سازند درسخنی از امام علی(ع) نمود این اندیشه را به خوبی می‌توان دید:«پرچم عدالت را در میان شما برافراشتم و از حدود حلال و حرام، آگاهتان کردم و از عدالت خویش، جامه­ی عافیت بر تنتان پوشاندم و معروف را با گفتار و کردارم در میان شما گسترش دادم».
در واقع، توجه به مردم و دخیل دانستن آنان در حکومت، اندیشه‌ای نو و تازه است و بیشتر پیشینیان به آن نمی‌اندیشیدند. امامت شیعه، نمونه­ی اعلای چنین تفکری است و عقیده به وجود عدالت در حاکم جامعه به عنوان مهم­ترین رکن اندیشه‌های سیاسی شیعی می‌تواند دلیل دیگری برای طرح این مسئله از سوی اندیشمندان اسلامی باشد. دیدگاه امام خمینی(ره) در باب عدالت نیز برخاسته از برداشتی است که از اسلام داشت. ایشان، اسلام را دینی می­دانست که برای همه­ی بخش‌های زندگی انسان در اجتماع یا خانواده یا وجود خودش، قوانین و مقرراتی دارد که مطابق با روحیه و خلق انسان است و آدمی در صورت عمل به آنها، به سعادت و کمال خواهد رسید. ایشان در باب عدالت فردی نیز در ادامه­ی روش فقیهان قبل از خود، عدالت را ملکه­ی راسخه‌ای می‌داند که موجب ملازمت بر تقوا در ترک محرمات و انجام واجبات می­شود. ایشان عدالت را فطری می‌داند و معتقد است:«حکمت آفریدگار بر این تعلق گرفته است که مردم به طریقه­ی عادلانه زندگی کنند و در حدود احکام الهی قدم بردارند. این حکمت، همیشگی و از سنت‌های خداوند متعال و تغییرناپذیر است». 
از آنجا که عدالت، فطری است و همیشه در نهاد آدمی وجود دارد، باید آن را زنده نگه­داشت. امام خمینی (ره) برای این کار، تهذیب و تزکیه­ی نفس را پیشنهاد می‌کند و معتقد است تا وقتی نفس تربیت نشود و عدالت در نهاد انسان، استوار نگردد، تحقق آن در جامعه، شدنی نیست:«هر اصلاحی، نقطه­ی اولش، خود انسان است. اگر چنانچه خود انسان تربیت نشود، نمی‌تواند دیگران را تربیت کند. ... و امیدوارم که این مجاهده­ی نفسانی برای همه ما حاصل بشود و به دنبال آن، مجاهده برای ساختن یک کشور». 
در ادامه­ی بحث به سخنانی از امام خمینی(ره) اشاره می­شود که ایشان در آنها به اقشار مختلف جامعه توصیه می‌کند خودسازی را فراموش نکنند. کتابهای اخلاقی و سیاسی امام نیز سرشار از دعوت به تهذیب و تزکیه نفس و غنیمت شمردن فرصت دنیا برای خودسازی است. ایشان همچون بسیاری از اندیشمندان مسلمان معتقد، بود که تحقق عدالت اجتماعی از مسیر عدالت فردی می‌گذرد. از جمله در خطابی به پاسداران بیان می‌کند که برای حفاظت از حکومت عدل، خود، باید عادل باشند. این کلام امام گویای این واقعیت است که ایشان، مردم را در تحقق عدالت سهیم میدانست، گرچه مهم­ترین راه تضمین این امر را عادل بودن حاکم جامعه می‌داند. وی با تأکید فراوان بر مسئول بودن هیئت حاکمه، از آنان می‌خواهد تا هم‌سطح کم‌درآمدترین اقشار جامعه زندگی کنند. فقیه واجد شرایط در اندیشه­ی امام، بنابراین، به عنوان جانشین امام معصوم، وسیله‌ای است در راه تحقق عدالت اجتماعی و از همین‌رو باید به صفات علم و عدالت متصف باشد.
با توجه به دیدگاه امام خمینی(ره)، با تشکیل حکومت و قرار گرفتن حاکم عادل در رأس امور، زمینه‌های تحقق عدالت فراهم می­شود و تمامی کسانی که به گونه­ای مسئولیت امری را عهده‌دار هستند، باید به قوانین جامعه احترام بگذارند. برای مثال، قاضی باید بر مبنای قوانین اسلام حکم کند و برنامه‌ریزان امور مالی، مالیات ناعادلانه از کشاورزان نگیرند. در حکومتی که مردم و حاکمان، عادلانه رفتار کنند، قوانین به خوبی اجرا می‌شود و مساوات و برابری میان همه برقرار می‌گردد.
در اندیشه­ی امام خمینی(ره)، عدالت، شاخص اصلی اسلامیت و درستی عمل به‌شمار می‌رود، به گونه­ای که اگر هیئت حاکمه و مردم عادل نباشند، نه عدالت سیاسی محقق می‌شود و نه عدالت فرهنگی و اقتصادی.

دراندیشه­ی سیاسی امام خمینی هدایت انسان­ها و تهذیب نفوس، غایت حقیقی قدرت سیاسی است. همچنان­که فساد حکومت، جامعه را به فساد می­کشاند، حکومت صالح، جامعه را اصلاح می­کند و این امر به آن بستگی دارد که راس حکومت شخصی صالح قرار بگیرد ایشان در این زمینه می­فرماید:

«اگر یک انسان، یک شاه، یک رئیس مملکت، مهذب و صحیح باشد، آنهایی که اطرافش هستند، همه صحیح خواهند شد، آنها هم سرایت می­کند صحت عملشان به پایین­ترها، یک وقت می بینید که اگر بیست سال یک حاکم عادل در بین مردم باشد، یک مملکت عادل پیدا می­شود. اینکه ما فریاد می زنیم جمهوری اسلامی، برای این است که اسلام، فرد مهذب درست می­کند. ... اگر یک حکومت صحیح در یک جایی باشد، مردم چون توجه به او دارند، آنها هم صحیح می شوند». 

از نظر فقهی شرط عدالت، در موارد مشخصی، معتبر است، ولی فقیه در راس حکومت اسلامی تلاش می کند که در تداوم حرکت انبیا، «مکارم اخلاق» در کل جامعه گسترش یابد. به عبارت روشن­تر ولی فقیه، از دیدگاه حضرت امام، یک معلم اخلاق در مسند حکمرانی است. نتیجه­ی حاکمیت فقیه عادل این است که بر شمار انسانهای عادل افزوده شود و همه­ی جامعه به تدریج، به صلاح  دست یابد. جامعه­ای که از انسان­های عادل تشکیل یافته باشد، جامعه­ای عادل است. بر اساس همین نگرش ، حضرت امام اعتقاد دارند در جامعه ای که تحت هدایت یک حکومت اسلامی است، همه باید عادل شوند و هر کس در هر مقامی که قرار دارد باید پیشاپیش، خود را تزکیه کرده و عادل شده باشد.

لازمه­ی این امر نیز آن است که حاکمان و مربیان آینده جامعه­ی، پیشاپیش خود را «مهذب» کرده باشند و رسیدن به چنین مرتبتی ثمره اخلاق است. از این رو حضرت امام به ویژه در سخنان خود خطاب به روحانیون حوزه­های علمیه همواره آنان را به تهذیب نفس دعوت می کرد که اوج این دعوت را در کتاب جهاد اکبر می توان دید.

حضرت امام در این کتاب، حوزه­های علمیه را از خطرها و مسئولیت­هایی که رویاروی روحانیون قرار دارد، آگاه می­سازد و چنین هشدار می ­دهد:

«ایادی استعمار می­خواهند تمام حیثیات اسلام را از بین ببرند و شما باید در مقابل ایستادگی کنید، و با حب نفس و حب جاه و کبر و غرور نمی­توان مقاومت کرد، عالم سو، عالم متوجه به دنیا، عالمی که در فکر حفظ مسند ریاست باشد، نمی تواند با دشمنان اسلام مبارزه نماید و ضررش از دیگران، بیشتر است. »

حضرت امام به روحانیون توصیه می­فرماید: «مهذب شوید. شما می­خواهید جامعه­ای را تهذیب و ارشاد کنید، کسی که نتواند خود را اصلاح و اداره کند چگونه می­خواهد و می­تواند دیگران را راهنمایی و اداره نماید؟ » حضرت امام به آفات بی توجهی روحانیت به تهذیب نفس چنین اشاره می کند:«تا مورد توجه مردم قرار نگرفته­اید فکری به حال خود نمایید. خدا نکند انسان پیش از آنکه خود را بسازد جامعه به او روی آورد و در میان مردم نفوذ و شخصیتی پیدا کند که خود را می بازد، خود را گم می­کند. قبل از آنکه عنان اختیار از کف شما ربوده شود، خود را بسازید و اصلاح کنید».

ادامه مطلب

مشخصات فنی

مشخصات کتاب

  • نوع صحافی
    شومیز
  • قطع
    رقعی
  • تعداد صفحه
    142
  • نویسنده
    محمد لک علی آبادی
  • ناشر
    هنارس
  • موضوع
    اخلاقی تربیتی
  • تعداد جلد
    1
  • شابک
    978-600-5946-01-7
  • رده سنی
    بزرگسال
شما هم می‌توانید در مورد این کالا نظر بدهید.

برای ثبت نظر، لازم است ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید.

بازگشت به بالا